De rijkste wielrenners uit de geschiedenis: De best betaalde renners aller tijden op twee wielen

Het wielrennen heeft een lange weg afgelegd sinds de tijd dat zelfs winnaars van de Tour de France nauwelijks meer verdienden dan fabrieksarbeiders. In de afgelopen vier decennia is de sport uitgegroeid tot een mondiale industrie van miljarden euro’s – met uitzendrechten, megasponsoren, miljardair-eigenaars van teams en marketingdeals die kunnen wedijveren met die van andere grote wereldsporten.

Dit artikel kijkt naar de rijkste wielrenners uit de geschiedenis, op basis van hun totale carrière-inkomsten uit salarissen, prijzengeld, sponsordeals en zakelijke activiteiten. Het is een fascinerende ontwikkeling – van de bescheiden salarissen in het tijdperk van Eddy Merckx tot de huidige multimiljonencontracten van sterren als Tadej Pogačar en Remco Evenepoel.

Top 10 bestbetaalde wielrenners aller tijden

1. Lance Armstrong — 125+ miljoen $

Geen enkele wielrenner heeft succes ooit zo goed weten te verzilveren als Lance Armstrong op het hoogtepunt van zijn carrière. Begin jaren 2000 verdiende hij naar schatting 20–30 miljoen dollar per jaar, via een mix van teamsalaris, bonussen en wereldwijde sponsordeals met onder andere Nike, Trek, Subaru en Oakley.
Armstrong werd in de Verenigde Staten een cultureel fenomeen en tilde het wielrennen naar de mainstream. Hoewel het dopingschandaal hem zeven Tour de France-titels en veel sponsors kostte, worden zijn totale loopbaaninkomsten vóór zijn val nog steeds geschat op ruim meer dan 125 miljoen dollar, waarmee hij de financieel meest succesvolle renner is die de sport ooit heeft gekend.

2. Tadej Pogačar — 60+ miljoen € (en stijgend)

De Sloveense superster, nog altijd midden twintig, heeft nu al één van de meest waardevolle contracten uit de wielergeschiedenis – ongeveer 8 miljoen € per jaar tot en met 2030 bij UAE Team Emirates.
Tel daar multimiljonendeals met fiets- en uitrustingsmerken, winstbonussen en ambassadeursrollen bij op, en zijn totale inkomsten kunnen meer dan 60 miljoen € bedragen vóór zijn 30e. Met een constante stroom aan overwinningen – waaronder meerdere Grote Rondes en wereldtitels – ligt Pogačar op koers om de rijkste renner van het “schone tijdperk” te worden.

3. Peter Sagan — 50 miljoen $

De Slowaakse showman heeft laten zien hoe charisma en persoonlijkheid zich kunnen vertalen in inkomsten. Sagan’s combinatie van stijl, humor en ongeëvenaarde regelmaat (drie wereldtitels, zeven groene truien) maakte hem tot een marketeersdroom.
Zijn salaris piekte rond de 6 miljoen € per jaar, sterk ondersteund door Specialized en andere grote sponsors. Met productlijnen, startgelden en langlopende merkcontracten komen Sagan’s totale loopbaaninkomsten uit op ongeveer 50 miljoen dollar. Zelfs in zijn “halve pensioen” leveren zijn ambassadeursrollen hem nog altijd zevencijferige bedragen per jaar op.

4. Chris Froome — 45–50 miljoen $

Vier Tour de France-zeges, een Giro d’Italia-titel en twee Vueltas plaatsen Froome in de absolute top. Zijn lange periode bij Team Sky/Ineos leverde hem miljoenen op, maar de echte klapper kwam met zijn contract bij Israel-Premier Tech – ter waarde van ongeveer 5 miljoen € per jaar gedurende vijf jaar, wat zijn plek in de lijst van grootverdieners definitief verzekerde.
Hoewel blessures zijn resultaten later in zijn carrière beperkten, wordt geschat dat Froome’s totale inkomsten, inclusief sponsordeals en prestatiebonussen, meer dan 45 miljoen dollar bedragen.

5. Alberto Contador — 30–35 miljoen $

“El Pistolero” was tussen 2007 en 2015 de dominante renner in de Grote Rondes. Op het hoogtepunt van zijn loopbaan ontving hij naar verluidt een aanbod van 8 miljoen € per jaar – destijds een bijna onvoorstelbaar bedrag – en later verdiende hij ongeveer 4–5 miljoen € per jaar bij Tinkoff en Trek.
Met sponsordeals en startgelden meegerekend, worden Contador’s totale carrière-inkomsten geschat op 30–35 miljoen dollar, waarmee hij één van de eerste echte multimiljonairs onder de klassementsrenners werd.

6. Bradley Wiggins — 20–25 miljoen $

De eerste Britse Tour de France-winnaar werd na zijn zege in 2012 en zijn olympisch goud een nationale icoon. Zijn contracten bij Team Sky zouden hem 3–4 miljoen £ per jaar hebben opgeleverd, terwijl sponsordeals met Adidas, Jaguar, Oakley en Fred Perry nog enkele miljoenen toevoegden.
Wiggins verdiende bovendien goed aan publieke optredens en mediaprojecten, waardoor zijn totale loopbaaninkomsten worden geschat op zo’n 25 miljoen dollar.

7. Mark Cavendish — 20 miljoen $

De “Manx Missile” domineerde de sprints meer dan tien jaar lang. Zijn langdurige aanwezigheid in topploegen, gecombineerd met deals met fiets- en sportkledingmerken, leverde hem in zijn beste jaren ongeveer 2–3 miljoen € per seizoen op.
Over vijftien seizoenen, plus bonussen, boekroyalty’s en commerciële partnerschappen, lopen Cavendish’ totale levenslange inkomsten op tot ongeveer 20 miljoen dollar – opmerkelijk voor een pure sprinter.

8. Primož Roglič — 15–20 miljoen $ (nog actief)

De voormalige skispringer die uitgroeide tot Grote Ronde-kampioen, heeft zijn consistentie omgezet in serieus vermogen. Met drie Vuelta-zeges, een Giro-overwinning en olympisch goud is Roglič een bekende naam in heel Europa.
Zijn recente overstap naar Red Bull–Bora Hansgrohe ging gepaard met een jaarcontract van 4,5 miljoen €, waardoor zijn totale carrière-inkomsten nu in de buurt komen van 20 miljoen €, met ruimte om verder te groeien tot aan zijn afscheid.

9. Greg LeMond — 13–15 miljoen $

De Amerikaanse pionier van de grote wielersalarissen. Zijn contract uit 1990 met Team Z was bijna 2 miljoen dollar per jaar waard – meer dan veel topvoetballers destijds verdienden.
Hij was ook één van de eerste renners die zijn naam commercieel groot wist te maken via zijn eigen fietsmerk, sponsordeals en sterke mediapresence in de Verenigde Staten. In hedendaagse termen zouden zijn totale inkomsten gemakkelijk meer dan 15 miljoen dollar bedragen.

10. Miguel Induráin — 10–12 miljoen $

De Spaanse vijfvoudige Tour de France-winnaar was de bestbetaalde Europese renner van de jaren ’90. Zijn salaris bij Banesto lag gemiddeld rond de 1–1,5 miljoen dollar per jaar, aangevuld met bonussen en nationale sponsordeals.
Hoewel die bedragen vergeleken met de huidige contracten bescheiden lijken, droeg Induráin’s financiële succes ertoe bij dat de weg werd vrijgemaakt voor de latere multimiljonencontracten.

Andere opvallende namen

• Eddy Merckx: De beste aller tijden qua resultaten, maar niet qua salaris. Zijn inkomsten in de jaren ’70 waren relatief gering, maar later werd hij rijk dankzij zijn eigen fietsenmerk.

• Jan Ullrich: Eén van de eerste Duitse renners die meer dan 2 miljoen D-mark per jaar verdiende, gesteund door enorme nationale sponsordeals.

• Bernard Hinault: Frankrijk’s laatste grote Tour-dynastie-renner, die midden jaren ’80 ongeveer 1 miljoen dollar per jaar verdiende – een enorm bedrag voor die tijd.

• Cadel Evans & Vincenzo Nibali: Beiden meervoudige winnaars van Grote Rondes, met levenslange inkomsten die worden geschat op ongeveer 10–15 miljoen dollar per persoon.

Hoe het geld in het wielrennen zich heeft ontwikkeld

1. Jaren 80 – De LeMond-revolutie: De contracten van Greg LeMond doorbraken het oude salarisplafond en lieten zien dat wielrenners wereldwijde marketingassets konden zijn.

2. Jaren 2000 – Het Armstrong-effect: Amerikaanse televisie, grote corporatesponsors en het Livestrong-merk brachten het wielrennen in de kern van de mondiale sportbusiness.

3. Jaren 2010 – Het Sky-tijdperk: Door miljardairs gefinancierde ploegen als Ineos en UAE maakten multimiljonensalarissen in euro’s voor Tour-favorieten tot de nieuwe norm.

4. Jaren 2020 – De ‘brand athlete’: Sterren als Pogačar, Van der Poel en Pidcock combineren resultaten met persoonlijkheid en vergroten het bereik van het wielrennen voorbij de traditionele fanbase.

De business van profrenner zijn

Moderne profs zijn niet langer alleen renners; het zijn merken.

• Een overwinning in een Grote Ronde kan miljoenen aan jaarlijkse bonussen toevoegen en vrijwel van de ene op de andere dag nieuwe contractonderhandelingen in gang zetten.

• Sponsordeals met fietsproducenten, kledinglijnen en lifestylemerken vormen tegenwoordig 20–40 procent van de inkomsten van de absolute top.

• Sociale media en Netflix-achtige docuseries hebben wielrenners een mainstream zichtbaarheid gegeven die vroeger was voorbehouden aan voetballers of tennissers.

Het resultaat: de bovenste laag van het peloton verdient tegenwoordig salarissen die tien jaar geleden nog onvoorstelbaar zouden zijn geweest.

Slotwoord

De sport is een nieuw financieel tijdperk binnengegaan. Van Armstrong’s zakelijke imperium tot Pogačar’s recordcontract: de weg naar rijkdom op twee wielen is nog nooit zo duidelijk – of zo snel – geweest. Toch blijven resultaten het belangrijkst: in het wielrennen is het de renner die de bergen verovert, die ook het hoogst klimt op de loonlijst.

Naarmate prijzengeld, sponsoring en mediabereik blijven groeien, mogen we verwachten dat toekomstige generaties nog hogere niveaus bereiken. De volgende Tour de France-winnaar draagt misschien niet alleen het geel – maar ook een glimlach van enkele miljoenen euro’s.